Rozwój duchowy

Twoja droga do harmonii i szczęścia

Skromność i cierpliwość – owoce ludzkiego ducha

Skromność i cierpliwość – owoce ludzkiego ducha

Te dwa słowa: skromność i cierpliwość – stanowią podstawowy wyznacznik siły ludzkiego ducha. Im potężniejszą istotą jesteś, tym skromniejszy i bardziej cierpliwy będziesz. Nie gnasz przed siebie, choć potrafisz działać z ogromną prędkością. Nie walczysz, choć sił ci nie brakuje. Zamiast tego żyjesz w harmonii z całym wszechświatem.

Człowiek, który praktykuje szczerą duchowość, w naturalny sposób wykształca w sobie dwie wspaniałe cechy charakteru. Ich pojawienie się jest nieuniknione i nieodzowne. Bez nich nie można pójść dalej na ścieżce rozwoju duchowego.

Skromność i cierpliwość – dwa bratanki

Dziewiąte przykazanie rozwoju duchowego:
Pierwszym krokiem ku wieczności jest skromność, a drugim cierpliwość.

Istnieją dwie cechy ludzkiego charakteru, które cenię sobie najbardziej – skromność i cierpliwość. Nie są one ani powszechne, ani popularne w naszym społeczeństwie. Są za to bardzo trudne do osiągnięcia, a jeszcze trudniejsze do utrzymania w ryzach. Często to one przejmują kontrolę nad człowiekiem. Nie o zagrożeniach jednak chciałem dzisiaj pisać, lecz o wspaniałych korzyściach, jakie te dwie cechy ze sobą przynoszą.

Wszyscy pragniemy jednego i tego samego: wiecznie szczęśliwego życia. Nie ma na Ziemi nawet jednej osoby, która nie chciałaby być szczęśliwa. Dlaczego zatem nasze życie układa się we wzór tak dalece odbiegający od ideału? Czasami ścieżka istnienia zamienia się w tak koszmarnie zniekształconą chimerę złudzeń i cierpienia, że nie jesteśmy w stanie wyodrębnić choćby ogólnych przyczyn takiego stanu rzeczy. Błądzimy we mgle niewiedzy.

W większości przypadków źródłem nieszczęścia jest brak jednej ze wspomnianych powyżej cech: skromności lub cierpliwości. Są to dwie uniwersalne siły naszych charakterów, które w naturalny sposób prowadzą do dobrej i wartościowej egzystencji. Ich brak powoduje zaburzenie równowagi w życiu, a co za tym idzie – brak możliwości osiągnięcia prawdziwego szczęścia.

Skromność

Wielu ludzi nie wie, czym jest prawdziwa skromność. Naprawdę! To może się wydawać śmieszne, ale tak jest w rzeczywistości. Tradycyjnie definiujemy skromność jako pozytywną cechę charakteru polegającą na braku wygórowanego mniemania o sobie, a także na powstrzymywaniu się przed przechwalaniem i wywyższaniem ponad innych ludzi. Człowiek skromny jest postrzegany jako osoba cicha i "niewychylająca się" ponad tłum.

I to jest podstawowy błąd. W skromności nie chodzi przecież o umniejszanie siebie ani o udawanie, że czegoś się nie potrafi, jeśli jest inaczej. Będąc w czymś dobrym, nie ukrywaj tego. Jeśli posiadasz jakieś talenty, nie wstydź się ich. Nie spuszczaj wzroku w zakłopotaniu, ilekroć ktoś cię pochwali. Warto przy tym pamiętać, by nie gadać w kółko o swoich zaletach i osiągnięciach. Niech twoja wartość przejawia się w czynach, nie słowach.

Prawdziwa skromność to pełna świadomość własnej natury – a więc także umiejętności i możliwości. To pozbawiona wstydu świadomość własnej wartości. Żadnego wywyższania się, ale również żadnego umniejszania siebie. Jestem, jaki jestem, i nie ukrywam tego. Paul Cézanne (malarz francuski) powiedział kiedyś, że "skromność jest cnotą wypływającą ze świadomości własnej mocy". Według mnie, znając swoją wartość, powinniśmy żyć z nią w zgodzie.

Fałszywa skromność

Kiedy człowiek o ponadprzeciętnym talencie odgrywa skromnego, w rzeczywistości jest hipokrytą. Oszukuje siebie i innych. Nie ma znaczenia, czy robi to świadomie, czy nie. Nie liczą się w tym momencie jego intencje. Umniejsza swoją wartość, co jest bardzo negatywną postawą.

Jeśli z kolei trafimy na osobę całkowicie przeciętną, nieposiadającą niczego, z czego mogłaby być szczególnie dumna – jej skromność będzie zwyczajną uczciwością. Niczym więcej.

O właśnie. Użyłem dobrego słowa: uczciwość. Właśnie tym powinna być skromność. Jeśli mówisz coś na swój temat, bądź absolutnie szczery. Dzięki temu, cokolwiek powiesz, nie popełnisz błędu. Być może znajdą się osoby, które uznają cię wówczas za osobę nieskromną. Jednak ty będziesz wiedzieć, że nie powiedziałeś niczego, co jest nieprawdą. A zatem nie będziesz przeczyć idei skromności.

Jeśli chcesz być prawdziwie skromny, zawsze zachowuj się stosownie do swoich możliwości; wyrażaj się o sobie w sposób zdecydowany i nie oszukuj nikogo. A tym bardziej siebie.

Cierpliwość

Istnieją na świecie ludzie, którzy nie dostrzegają żadnych korzyści wynikających z cierpliwości. Sam znam kilka takich osób. Większość z nas chce zdobywać wszelkie rzeczy szybko i bez ograniczeń. Nie chcemy pracować na swój pierwszy milion; chcemy go mieć już teraz (i już wiadomo, skąd taka popularność gier losowych). Po co czekać na awans w pracy czy prawdziwą miłość, skoro można mieć niewiele gorszy substytut już teraz? Nikt nie chce czekać; zamiast tego kurczowo trzyma się swojego: "chcę" i "potrzebuję", najlepiej "natychmiast".

Oczekiwanie nas męczy i denerwuje, ponieważ nie potrafimy zachować dystansu do swoich pragnień. Wszyscy chcemy spełniać marzenia, lecz nie zdajemy sobie sprawy z tego, że to nie realizacja celów służy nam najlepiej. To droga do nich przynosi największe korzyści. A spełnione marzenie jest w rzeczywistości tylko jednym z efektów ubocznych.

Nauczyłem się (dawno temu) nie walczyć ze sobą. Nie wyzbywam się pragnień, jak tego nauczają wschodni mistrzowie; nie zginam karku w pokornym oczekiwaniu na zbawienie przez jakiegoś mesjasza. Pielęgnuję w sobie wewnętrzny spokój i czerpię radość z dążenia do wyznaczonego celu.

Nie ma znaczenia, czy osiągnę go jutro, za tydzień, czy za tysiąc lat. Pragnienia i marzenia są swoistym drogowskazem; pokazują mi, dokąd zmierzam. Jeśli zacząłbym je realizować na siłę, prześcignąłbym samego siebie i zagubił w mrocznej dżungli własnych emocji. Niecierpliwość burzy spokój ducha.

Każdy człowiek ma w sobie wystarczająco dużo siły, by działać w sposób cierpliwy. Nawet jeśli pragnie czegoś bardzo mocno, nie zdobywa tego ot tak sobie. Zwykle musi odczekać swoje. Dokładnie tak jak w kolejce podczas świątecznych zakupów w supermarkecie.

Cokolwiek jest obiektem twoich pragnień, przyjdzie twoja kolej. We właściwym czasie. Tylko pielęgnowanie w sobie tej trudnej cechy charakteru, jaką jest cierpliwość, pozwoli ci cieszyć się życiem każdego dnia. W przeciwnym razie staniesz się więźniem niedoścignionej przyszłości. A przecież przyszłość nigdy nie nadejdzie.


Autor: Wojciech P. P. Zieliński
Założyłem tę stronę internetową, by pomóc wszystkim osobom, dla których liczy się uniwersalna duchowość. Nie taka, która nakłania do nienawiści i walki, lecz prawdziwa - skupiona na szczerych poszukiwaniach prawdy.


Zmień czyjeś życie na lepsze! Udostępnij:


Komentarze

Dołącz do nas

Zapisz się na listę, by otrzymywać powiadomienia o nowościach.

Szanujemy Twoją prywatność.

O stronie

"Przewodnik duchowy" jest serwisem, którego treść koncentruje się wokół tematyki rozwoju duchowego i osobistego oraz życia w harmonii z wszechświatem. Uważamy, że duchowość nie ogranicza się do jednej religii czy filozofii – jest uniwersalna i dotyczy w takim samym stopniu wszystkiego i wszystkich. Dlatego też chcemy przybliżyć Ci nauki i mądrości duchowe, niezależnie od źródła ich pochodzenia. Pamiętaj: w duchowości najważniejszy nie jest Bóg, guru czy kościół, lecz człowiek i jego droga.

Szukaj na stronie

Ta strona została znaleziona m. in. przez następujące frazy: skromność i cierpliwość, skromny i cierpliwy człowiek, owoce ludzkiego ducha, wyjaśnij pojęcia skromność cierpliwość, dlaczego skromność jest tak ważna.