Co to jest eudajmonia?

Eudajmonia

Co to jest eudajmonia? | Fot. Pixabay

Eudajmonia (gr. εuδαιμονία) to pojęcie filozoficzne powszechnie używane w tzw. filozofii życia w starożytnej Grecji i tłumaczone najczęściej jako szczęście i dobrobyt. Etymologia słowa: eu – dobry, daimon – duch.

Eudajmonia nigdy nie posiadała precyzyjnie ustalonej definicji. Różni filozofowie greccy rozumieli ją w odmienny sposób. W najbardziej ogólnym znaczeniu, eudajmonia to stan pełnego, racjonalnie uzasadnionego zadowolenia; satysfakcji z własnego życia, której osiągnięcie uważano za podstawowy cel każdego racjonalnie myślącego człowieka.

Eudajmonia może być rozumiana na wiele różnych sposobów. Dla osób religijnych, eudajmonią może być np. Bóg (patrz: Św. Augustyn). Dla innych ludzi może to być nirwana, cnota lub odczuwanie rozkoszy.

Starogrecka definicja eudajmonii brzmi następująco:
Dobro składające się z wszelkiego dobra. Zdolność, która wystarczy do właściwego życia. Doskonałość w odniesieniu do cnoty; środki wystarczające dla każdego żywego stworzenia.

Platon i Sokrates uważali eudajmonię za stan, w którym człowiek ma świadomość doskonałości swojego życia. Osiągał ją ten, kto na starość - patrząc wstecz - mógł powiedzieć, że przeżył swoje życie w szlachetny i właściwy sposób; że zawsze robił to, co do niego należało, i nie żałuje podejmowanych przez siebie decyzji.

Arystoteles i Epikur, mianem eudajmonii określali stan ducha osiągany w momencie zrównoważonego zaspokojenia wszystkich swoich potrzeb, zarówno cielesnych, jak i duchowych. W dziełach Arystotelesa, eudajmonia była używana jako termin określający najwyższe dobro człowieka, a co za tym idzie - jako cel filozofii praktycznej (w tym etyki i filozofii politycznej).

Dla hedonistów eudajmonia oznaczała po prostu odczuwanie przyjemności. Według hedonistów, w stanie eudajmonii znajdowała się osoba, która w danym momencie odczuwa więcej pozytywnych niż negatywnych bodźców.

Stoicy uważali eudajmonię za wewnętrzny stan ducha dostępny jedynie osobom oświeconym. Osiągało się go przez niewzruszone przyjmowanie wszystkich zdarzeń, niezależnie od tego, czy były pozytywne, czy negatywne; rezygnację z dążenia do rozkoszy za wszelką cenę oraz rzetelne wypełnianie swoich obowiązków. Człowiek prawdziwie oświecony potrafi pozostawać w tym stanie przez cały czas, niezależnie od czynników zewnętrznych.

Jak osiągnąć eudajmonię?

Jedynym sposobem, by odpowiedzieć na to pytanie, jest sięgnięcie po jeszcze jedno pojęcie z filozofii greckiej: areté ("cnota"). Arystoteles twierdził, że życie w stylu eudajmonii jest możliwe tylko przez "pozytywne działanie w zgodzie z rozumem". Starożytni teoretycy zgadzają się, że cnota jest ściśle związana ze szczęściem (eudajmonia jest związana z areté).

Kategorie: Oświecenie


Zmień czyjeś życie na lepsze! Udostępnij:


Dołącz do nas

Polub nas na Facebooku, by otrzymywać powiadomienia o nowościach.

Szukaj na stronie

O nas

Niniejsza strona internetowa ani jej autorzy nie są powiązani z żadną religią, sektą, związkiem wyznaniowym, ruchem New Age etc. Uważamy, że duchowość nie ogranicza się do jednej ideologii – jest uniwersalna i dotyczy w takim samym stopniu wszystkiego i wszystkich. Pamiętaj: w duchowości najważniejszy jest człowiek i jego osobista droga a nie Bóg, guru czy kościół.

Materiały zawarte na łamach niniejszego serwisu są objęte prawami autorskimi i nie mogą być kopiowane ani powielane w jakikolwiek sposób bez zgody autorów.

Ta strona została znaleziona m. in. przez następujące frazy: eudajmonia, eudajmonia definicja, co to jest eudajmonia, eudajmonia co to, eudajmonia wikipedia, eudajmonia filozofia, eudajmonia słownik, eudajmonistyczny, eudajmonizm etyka.