Nauczyciele duchowi

W poszukiwaniu duchowych drogowskazów

Ralph Waldo Emerson

Ralph Waldo Emerson

Ralph Waldo Emerson (ur. 25 maja 1803, zm. 27 kwietnia 1882) - amerykański poeta (romantyzm) i eseista, ceniony z powodu wielkiego talentu oratorskiego. Uważany za jednego z najbardziej wpływowych myślicieli i pisarzy XIX wieku; filozof idealizmu, który twórczo kontynuował utopijne wizje Platona, św. Augustyna i George'a Berkeleya, dotyczące więzi między człowiekiem a Bogiem (Absolutem). Twórca tzw. filozofii życia oraz główny inspirator wielu późniejszych kierunków filozoficznych (np. pragmatyzm Williama Jamesa, intuicjonizm Henriego Bergsona czy XX-wieczny egzystencjalizm).

Od 1836 związany był z bostońskim Klubem Transcendentalistów.

Emerson nazywany był mędrcem z Concord, a Adam Mickiewicz określił go mianem amerykańskiego Sokratesa. Pod względem wpływu i głoszonych poglądów porównywano go często do Fryderyka Nietzschego.

Życie

Emerson urodził się 25 maja 1803 roku w Bostonie. Jego ojciec, William Emerson, był unitariańskim pastorem, który zmarł w 1810 roku (Ralph miał wówczas 8 lat).

W październiku 1817 roku Emerson (w wieku 14 lat) rozpoczął studia na Harvardzie i od razu został mianowany przewodniczącym studentów pierwszego roku. Pozycja ta zapewniła mu bezpłatne miejsce w akademiku. Podając jedzenie w stołówce, zmniejszył koszty swojego wyżywienia czterokrotnie. Poza tym otrzymywał stypendium. Żeby dorobić nieco pieniędzy, uczył podczas ferii zimowych w szkole swojego wuja w Waltham.
Po ukończeniu Harvardu w 1821 roku, Emerson pomagał bratu w szkole dla młodych kobiet (założonej w domu matki). Po wyjeździe brata na studia teologiczne do Getyngi, Emerson kontynuował zajmowanie się szkołą. Przez kolejne lata był tam nauczycielem. Potem przeniósł się na wydział teologiczny Harvardu, a w 1829 roku rozpoczął działalność jako unitariański pastor. Spór z przedstawicielami kościoła na temat publicznych modlitw i udzielania Komunii doprowadził Emersona do rezygnacji z członkostwa w 1832 roku. Rok wcześniej, w kwietniu 1831 roku zmarła jego żona, najprawdopodobniej jedyna prawdziwa miłość - Elena Louisa Tucker.

W 1832 roku Emerson zwiedzał Europę. Swoje przygody opisał w English Traits (1856). Podczas podróży poznał Wordswortha, Coleridge'a, Johna S. Milla oraz Thomasa Carlyle'a, z którym korespondował aż do śmierci.

W 1835 roku Emerson kupił dom w Concord. Szybko stał się poważanym obywatelem miasta. Poślubił tam swoją drugą żonę Lydię Jackson.
We wrześniu 1836 roku, Emerson założył Klub Transcendentalistów. Pierwsze czasopismo klub wydał w lipcu 1840 roku. Emerson swój pierwszy esej "Natura" opublikował anonimowo we wrześniu 1836 roku.

W 1838 roku Emerson został ponownie zaproszony na wydział teologiczny Harvardu, aby przemówić podczas wręczania dyplomów. Jego spostrzeżenia oburzyły społeczność protestancką, gdyż w swojej mowie stwierdził, iż Jezus Chrystus był wielkim człowiekiem, ale nie Bogiem. Jego wstrząsające wystąpienie spowodowało, iż został oskarżony o ateizm oraz zatruwanie umysłów młodych ludzi. Po tym wydarzeniu nie został zaproszony do Harvardu przez następne 40 lat. W połowie lat 80. XIX wieku jego stanowisko stało się standardową doktryną unitarianizmu.
W 1842 roku umarł na szkarlatynę jego pierworodny syn Waldo. Emerson wyraził swój żal po tej stracie w dwóch głównych pracach: w poemacie Threnody i eseju Experience.

Emerson pozostał znanym prelegentem i wykładowcą. Prowadził swoją działalność głównie w Nowej Anglii. Utrzymywał ścisły kontakt z Nathanielem Hawthornem oraz Henrym D. Thoreau. Spotykał się z nimi w Concord. Korespondował też z Adamem Mickiewiczem.
Emersona uważano za abstrakcyjnego i bardzo trudnego pisarza; niemniej jednak przyciągał tłumy odbiorców. Słuchacze nieraz żartowali, że kompletnie nie rozumieją, o czym Emerson mówił, ale było to coś pięknego. Jawne i bezkompromisowe poparcie Emersona dla abolicjonizmu powodowało protesty oraz drwiny ze strony tłumów. Jako indywidualista usilnie starał się nie wchodzić na publiczną arenę poprzez uczestnictwo w jakimś ruchu bądź konkretnym ugrupowaniu. Podkreślał, iż nie pragnie mieć wyznawców, lecz jedynie naśladowców, którzy tak jak on będą pobudzeni do samodzielnego myślenia. Poproszony o podsumowanie ostatnich lat swojego nauczania odpowiedział, że za najważniejszą uznaje prawdę o "bezmiarze każdego człowieka".

Ralph Waldo Emerson - śmierć

21 kwietnia 1882 roku u Emersona stwierdzono zapalenie płuc. Zmarł 27 kwietnia 1882 roku i został pochowany w Concord, na cmentarzu Sleepy Hollow.



Zmień czyjeś życie na lepsze! Udostępnij:


Ralph Waldo Emerson

Data i miejsce urodzenia:
25 maja 1803 r. w Boston, Massachusetts (USA)

Data i miejsce śmierci:
27 kwietnia 1882 r. w Concord, Massachusetts (USA)

Spis treści:

  1. Ralph Waldo Emerson
  2. Twórczość Emersona

Ten artykuł został znaleziony m. in. przez następujące frazy: ralph waldo emerson, emerson filozofia, emerson pdf, emerson online, emerson cytaty, emerson poglądy, emerson chomikuj.