Jak przekazywać dzieciom wartości duchowe?

Jak przekazywać dzieciom wartości duchowe?

Jak uczyć dzieci duchowości? | Fot. Pixabay

Każdy dzień daje nam możliwość uczenia się nowych rzeczy i doskonalenia umiejętności. Od najmłodszych lat zdobywamy doświadczenie, które pomaga nam żyć. Gromadzenie wiedzy nie jest trudne – robimy to każdego dnia, czasami nawet nie zdając sobie z tego sprawy.

Są jednak rzeczy, których przyswajanie (i przekazywanie) jest prawdziwą sztuką. Kiedy dziecko staje w obliczu pewnych spraw, wyjaśnienia rodzica mogą okazać się niezrozumiałe, błędne, a często wręcz szkodliwe. Tak jest w przypadku duchowości. Jak powinniśmy przekazywać dzieciom prawdziwe wartości duchowe?

Wbrew pozorom odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na zaangażowanie religijne rodziców.

Po pierwsze

Zanim zaczniesz uczyć swoje dzieci duchowości, powinieneś uświadomić sobie jedną rzecz: nauka duchowości nie oznacza przekazywania swojej religii. Co więcej, twoje wyznanie nie powinno mieć najmniejszego wpływu na to, czego powinieneś uczyć. Wiara jest osobistą sprawą każdego człowieka, a twoje dziecko jest również człowiekiem – wolną jednostką, która ma prawo do własnych przekonań. Rolą rodzica nie jest więc wpajanie swoich wierzeń i dogmatów religijnych, lecz przekazywanie uniwersalnych, duchowych wartości. One są takie same, niezależnie od wyznawanej religii czy kultury, w jakiej się wyrosło.

Rozmawiając z dziećmi, powinniśmy im naświetlić, czym jest duchowość; odróżnić ją od religii czy filozoficzno-naukowych idei. Wiem, że to nie jest łatwe. Człowiek wierzący (np. katolik) chce dzielić się swoją religią. Unika przekazywania informacji o innych wyznaniach; a jeśli nawet to robi, zwykle wiąże się to z ich demonizowaniem. Nie ma się czemu dziwić, to całkowicie naturalne postępowanie. Niestety może odbić się negatywnie na rozwoju dziecka.

Powinniśmy zastanowić się: dlaczego chcemy uczyć dziecko o duchowości? Czy realizujemy w ten sposób swoje marzenia lub walczymy z lękami? A może wykonujemy czyjeś nakazy? Komu służy nauka duchowości: dziecku, rodzicowi, a może grupie wyznaniowej? To są pytania o ogromnym znaczeniu. Możemy bowiem nieświadomie wyrządzić swoim dzieciom krzywdę. Decyzja o tym, jak radzić sobie z rozwojem duchowym dzieci, jest jednym z największych wyzwań dla rodziców. Tak naprawdę nie ma bowiem jednej właściwej ścieżki. Niestety wielu ludzi uważa inaczej, skazując swoje dzieci na życie w przekonaniu, że istnieje tylko jeden sposób praktyki duchowej.

Po drugie

Korzyści płynące z nauki duchowości są dla naszych dzieci ogromne. Żyjemy obecnie w społeczeństwie, które nie promuje odpowiedzialności, więzi rodzinnych ani nawet zdrowego rozsądku. Naszą rzeczywistość kreują elektroniczne iluzje, nieokiełznane pragnienia i powierzchowna komunikacja. W takich warunkach nie jest łatwo pielęgnować jakichkolwiek wartości, a duchowych w szczególności.

Ludzie rozczarowani "ofertą" kościołów i związków wyznaniowych praktykują duchowość osobistą, w żaden sposób niezwiązaną ze zinstytucjonalizowaną formą religii. Ale ich dzieci zadają takie same pytania. Chcą wiedzieć, skąd się wzięły na tym świecie, dokąd pójdą po śmierci, dlaczego zdechł ich pies… pytań jest bardzo dużo. Dla człowieka wyznającego konkretną religię nie stanowią one wielkiego problemu. Wystarczy pójść w niedzielę do kościoła, w którym kapłan udzieli wszystkich odpowiedzi. Jednakże osoby, które nie chodzą do żadnej świątyni, mają trudniej. Do tego muszą radzić sobie z jeszcze większą ilością pytań. Przecież trzeba swojemu dziecku wyjaśnić, dlaczego nie chodzą do kościoła jak ich koledzy ze szkoły.

W rozmowach z dziećmi powinniśmy być przede wszystkim uczciwi. To oznacza, że nie musimy przekazywać samych mądrych słów i udawać, że znamy odpowiedzi na wszystkie pytania. Nie możemy również zbywać ich bajkami, które nie mają potwierdzenia w naszych przekonaniach i wierzeniach. Rabin Sandy Eisenberg Sasso określa duchowość jako "wewnętrzny system przekonań, że wszechświat i wszyscy ludzie są połączeni w sposób, którego nie można zobaczyć; że życie to coś więcej niż tylko: ja, ja, ja". Oto klucz do nauczania dzieci. Duchowość wykracza poza intelektualno-emocjonalną wygodę i gotowe odpowiedzi; to jest aktywne poszukiwanie prawdy.

Jeśli twoje dziecko będzie wiedziało, że to robisz, dołączy do ciebie. Choć nie możesz dać mu gotowych odpowiedzi (przecież ich nie znasz), ale przynajmniej będziecie mogli poznawać prawdę razem.

Kilka wskazówek

Poniżej znajdziesz kilka podstawowych wskazówek, które przyczynią się do pozytywnego przekazywania wartości duchowych. Nie ma obowiązku ich stosowania, ale z doświadczenia wiem, że są bardzo pomocne.

1. Przyznaj, że czasami po prostu nie wiesz

Wielu rodziców nie chce nawet o tym słyszeć, a przecież są tylko ludźmi; mogą nie wiedzieć wielu rzeczy. Zamiast udawać wszystkowiedzącego albo unikać pytań swojego dziecka, możesz powiedzieć, że istnieje kilka sposobów wyjaśnienia poruszonego tematu; przedstawić swoje przekonania i zapytać dziecko, co ono na ten temat sądzi. Tego rodzaju rozmowy zajmują trochę więcej czasu, ale są bardziej naturalne i – co najważniejsze – zgodne z prawdą.

2. Dawaj dobry przykład

Podstawową zasadą życia jest to, by traktować innych tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani. Co to oznacza? Pamiętaj, że dzieci naśladują rodziców. Musisz więc być dla nich dobrym przykładem postępowania. Trzymanie się powyższej zasady jest najlepszym – doskonałym w każdej sytuacji – sposobem do pokazania właściwej postawy życiowej.

3. Niczego nie narzucaj, a w szczególności sposobu myślenia

Rozwój duchowy opiera się na wolnej woli i otwartym umyśle. Ludzie z przysłowiowymi klapkami na oczach nie rozwijają się w ogóle – idą tylko tam, gdzie im każą. Czy chcesz, żeby twoje dzieci były bezwolnymi marionetkami? Zastanów się dobrze. Jeśli narzucisz im swoje przekonania i będziesz je wpajał na siłę, nie osiągniesz niczego dobrego. Zamiast tego zniszczysz psychikę młodego człowieka.

4. Nauczaj odpoczywania

Rozwój duchowy to nie tylko praca nad sobą, ale również umiejętność wypoczywania. We wszystkich wielkich religiach odpoczynek jest ważnym elementem praktyki. Według wiary chrześcijańskiej nawet Bóg odpoczywał (po stworzeniu świata). Możesz zrobić to samo dla własnej rodziny. Spędzajcie razem czas wypełniony zabawą i radością z własnej obecności. Wyłączcie się na jeden dzień z powszechnej gonitwy za dobrobytem i bliżej nieokreślonym szczęściem.

5. Nauczaj wartości duchowych

Tradycje duchowe zapewniają jakiś system wartości i zasady postępowania. Twoja rodzina również ich potrzebuje. Nawet małe dzieci rozumieją, kiedy mówimy o trosce o zwierzęta, pomaganiu czy dzieleniu się z innymi ludźmi. W duchowości nie chodzi o wpajanie dogmatów religijnych, lecz rozbudzanie wrażliwości i zrozumienia. Ucząc wartości zamiast dogmatów, pozwalasz swoim dzieciom na zachowanie otwartości umysłu i prawdziwy rozwój.

6. Czytaj książki razem z dziećmi

Obecnie w księgarniach znaleźć możemy wiele wspaniałych książek dla dzieci. Poruszają one często takie tematy jak dobroć, sprawiedliwość, tolerancja, wartość życia – wszystkie zagadnienia, które są powszechnie uznawane za "duchowe". Nie zapominaj też o takich pozycjach jak Biblia, historia Buddy, grecka mitologia, Tao Te Ching, etc. Czytajcie razem takie książki, a następnie rozmawiajcie o poruszanych w nich kwestiach. W doborze lektury kieruj się wiekiem swoich dzieci – nie wszystkie historie są bowiem odpowiednie dla każdego i powinny być umiejętnie dostosowane do poziomu rozwojowego danego dziecka.

7. Opowiadaj śmiało o swoich własnych doświadczeniach duchowych

Dzieci, którym przynajmniej jeden rodzic opowiada bez skrępowania o swoich doświadczeniach duchowych, mają tendencję do dalszego samodzielnego rozwiązywania duchowych problemów w wieku dojrzewania i jako dorośli ludzie. Jest im po prostu łatwiej odkrywać własną duchowość. Nie czują się skrępowane i przestraszone, ilekroć spotkają się z brakiem zrozumienia ze strony otoczenia.

8. Poznawaj różne tradycje duchowe

Żyjemy w społeczeństwie globalnym, dzięki czemu posiadamy dostęp do ogromnej wiedzy, pochodzącej z różnych tradycji. Staraj się uczyć swoje dzieci w sposób uniwersalny; nie ograniczaj ich do jednego wyznania, ponieważ nie będą posiadały pełnego obrazu całości. Jeśli człowiek dostrzega tylko fragment rzeczywistości, jak może żyć w pełni? Dlatego tak ważne jest pokazywanie dzieciom innych kultur i wierzeń. Każda z nich ma wiele wspaniałych rzeczy do zaoferowania i może w znacznym stopniu przyczynić się do rozwoju twoich dzieci.

Jak przekazywać dzieciom wartości duchowe?

Kategorie: Duchowe pytania

Autor: Wojciech P. P. Zieliński
Założyłem tę stronę internetową, by pomóc wszystkim osobom, dla których liczy się uniwersalna duchowość. Nie taka, która nakłania do nienawiści i walki, lecz prawdziwa - skupiona na szczerych poszukiwaniach prawdy.


Zmień czyjeś życie na lepsze! Udostępnij:


Dołącz do nas

Polub nas na Facebooku, by otrzymywać powiadomienia o nowościach.

Szukaj na stronie

O nas

Niniejsza strona internetowa ani jej autorzy nie są powiązani z żadną religią, sektą, związkiem wyznaniowym, ruchem New Age etc. Uważamy, że duchowość nie ogranicza się do jednej ideologii – jest uniwersalna i dotyczy w takim samym stopniu wszystkiego i wszystkich. Pamiętaj: w duchowości najważniejszy jest człowiek i jego osobista droga a nie Bóg, guru czy kościół.

Materiały zawarte na łamach niniejszego serwisu są objęte prawami autorskimi i nie mogą być kopiowane ani powielane w jakikolwiek sposób bez zgody autorów.

Ta strona została znaleziona m. in. przez następujące frazy: jak przekazywać wartości duchowe dzieciom, jak przekazywać dzieciom wartości, jak uczyć dzieci duchowości, jak przekazywać wiarę, uczenie dzieci wartości duchowych, nauka duchowości dla dzieci, jak mówić dzieciom o duchowości, rozwój duchowy dla dzieci.